Parafia Św. Wojciecha w Przasnyszu

Sakrament Chtrzu

INFORMACJE NA TEMAT UDZIELANIA SAKRAMENTÓW w Parafii Rzymskokatolickiej p. w. św. Wojciecha w Przasnyszu

SAKRAMENT CHRZTU
§ 1. Chrzest dziecka
Czas – sakrament chrztu świętego udzielamy: w drugą i czwartą niedzielę miesiąca w czasie Mszy świętej o godz. 12:00 oraz w drugi dzień świąt Bożego Narodzenia i drugi dzień świąt Wielkanocy.
Przygotowanie – nauki przed chrztem dla rodziców i chrzestnych odbywają się w sobotę przed planowaną datą chrztu o godz. 19:00 w Kancelarii Parafialnej.
Dokumenty – potrzebne do chrztu dziecka:
1. akt urodzenia dziecka;
2. dowody osobiste rodziców;
3. akt ślubu kościelnego/ślubu cywilnego (do wglądu);
4. jeżeli rodzice z dzieckiem mieszkają w innej parafii (nie mylić z zameldowaniem), wtedy potrzebne jest zezwolenie proboszcza z parafii zamieszkania;
§ 2. Chrzest dorosłego
Czas – przyjęcie sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego (chrztu, bierzmowania i Eucharystii) dokonuje się najczęściej podczas liturgii Wigilii Paschalnej. Kandydaci do chrztu przyjmują wszystkie sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego najczęściej z rąk biskupa.
Przygotowanie – kandydat przygotowuje się do chrztu podczas katechumenatu. Wtedy poznaje prawdy wiary, obowiązki życia chrześcijańskiego, uczy się modlitwy, a także dojrzewa do prawdziwego żalu za grzechy. Chrzest dorosłych dotyczy osób, które wyszły z dzieciństwa (po siódmym roku życia) i osiągnęły używanie rozumu.
Dokumenty – proboszcz osoby proszącej o chrzest przedstawia biskupowi płockiemu za pośrednictwem Kurii Diecezjalnej wniosek, w którym informuje o odbytym katechumenacie, załączając następujące dokumenty:
1. skierowaną na adres parafii pisemną prośbę katechumena o udzielenie mu chrztu świętego i przyjęcie go do Kościoła Rzymskokatolickiego;
2. odpis zupełny aktu urodzenia katechumena z urzędu Stanu Cywilnego;
3. pisemną prośbę przynajmniej jednego z rodziców lub prawnych opiekunów katechumena, który jeszcze nie ukończył 18. roku życia (skierowaną na adres parafii);
4. zeznanie katechumena na okoliczność stanu wolnego, jeśli ukończył 18. rok życia;
5. zaprzysiężone zeznanie dwóch świadków na okoliczność stanu wolnego katechumena, który ukończył 18. rok życia;
§ 3. Chrzestni (dziecka i dorosłego)
Chrzestni – muszą być praktykującymi katolikami:
1. systematycznie przystępują do spowiedzi i Komunii świętej
2. przyjęli sakrament bierzmowania;
3. powinni być dla dziecka przykładem wiary oraz miłości do Boga i ludzi;
4. powinni posiadać zaświadczenie rodzica chrzestnego ze swojej parafii zamieszkania (nie mylić z zameldowaniem);
5. przypominamy, iż chrzestnymi nie mogą być osoby: niewierzące; innej wiary; niepraktykujące; żyjące na kontrakcie cywilnym lub bez żadnego ślubu; prowadzący gorszący tryb życia.

Pro memoria w sprawie chrzestnych oraz świadków chrztu

 

  1. Do godziwego ochrzczenia dziecka wymaga się: 1) zgody rodziców lub przynajmniej jednego z nich (albo tych, którzy prawnie ich zastępują); 2) uzasadnionej nadziei, że dziecko będzie wychowane po katolicku; jeśli takiej nadziei całkowicie nie ma, chrzest należy odłożyć zgodnie z postanowieniami prawa partykularnego, powiadamiając rodziców o przyczynie (kan. 868 § 1).

 

  1. Należy wybrać tylko jednego chrzestnego lub chrzestną, albo dwoje chrzestnych (mężczyznę i kobietę) (zob. kan. 873 KPK; Obrzędy chrztu dzieci. Wprowadzenie teologiczne i pastoralne, nr 6).

 

  1. Chrzestni winni mieć ukończone 16 lat (dla słusznej przyczyny proboszcz lub szafarz może uczynić wyjątek), być katolikami, mieć przyjęty sakrament bierzmowania i Najświętszej Eucharystii, prowadzić życie zgodne z wiarą  i odpowiadające funkcji, jaką mają pełnić, być wolnymi  od jakiejkolwiek kary kościelnej wymierzonej lub zdeklarowanej oraz nie być ojcem lub matką przyjmującego chrzest (zob. kan. 874 § 1 KPK; Obrzędy chrztu dzieci. Wprowadzenie „Wtajemniczenie chrześcijańskie”, nr 10).

Na podstawie Dyrektorium ekumenicznego z 1993 r. (n. 98 b), dla słusznej przyczyny wolno dopuścić do funkcji chrzestnego wiernego prawosławnego, który wystąpi obok chrzestnego katolickiego (innej płci niż wierny prawosławny), pod warunkiem jednak upewnienia się, że wierny prawosławny nadaje się do tej funkcji.

 

  1. Ochrzczony, należący do niekatolickiej wspólnoty kościelnej może być dopuszczony – tylko razem z chrzestnym katolikiem (lub chrzestnymi katolikami) jedynie jako świadek chrztu (zob. kan. 874 § 2 KPK; Obrzędy chrztu dzieci. Wprowadzenie „Wtajemniczenie chrześcijańskie”, nr 10.6). Dyrektorium ekumeniczne z 1993 r. wskazuje tutaj na względy więzi rodzinnej lub przyjacielskiej (nr 98 a).

 

  1. Z dyspozycji kan. 874 § 2 KPK, który instytucję świadka odnosi wyłącznie do ochrzczonego niekatolika, jednoznacznie wynika, że katolik, który nie spełnia wymogów do pełnienia funkcji chrzestnego, nie może pełnić funkcji „świadka chrztu” (funkcja „świadka chrztu”, należy to ponownie podkreślić, jest zarezerwowana wyłącznie dla osób ochrzczonych, które nie należą do Kościoła katolickiego) (por. Obrzędy chrztu dzieci. Wprowadzenie „Wtajemniczenie chrześcijańskie”, nr 10.6). W czasie celebracji „świadek chrztu” uczestniczy w ceremonii chrztu zajmując miejsce przy rodzicach i rodzicu chrzestnym. Nie musi jednak odpowiadać na zadawane przez celebransa pytania podczas liturgii chrztu.

 

  1. Jeśli nie ma chrzestnego, udzielający chrztu powinien zatroszczyć się, by obecny był przynajmniej jeden świadek, który mógłby stwierdzić udzielenie chrztu (kan. 875 KPK). Chodzi tutaj o sytuację ekstremalną, mało prawdopodobną w praktyce. Świadek, o którym mowa w przytoczonym kanonie (może nim być ktokolwiek zdolny do świadczenia o danym fakcie), spełnia inną rolę niż „świadek chrztu” określony w kan. 874 § 2 KPK.
  2. W księdze ochrzczonych proboszcz miejsca chrztu wpisuje – wraz z innymi danymi – także nazwisko świadka, jeśli wystąpił podczas chrztu (kan. 877 § 1 KPK).

 

Płock, dnia 8 września 2015 r.

Ks. Dariusz Rogowski

Notariusz